आज एक चीज प्रत्यक्ष समझ मे आई जितने भी अध्यात्म के ऊपर बाते करने वाले है... उन सभी का अध्यात्म से कोई लेना देना नही है... केवल बाते है...

अध्यात्म जिया जाता है, ये मनन-मंथन का विषय है, स्वयं से स्वयं की लड़ाई है, कोई क्रिया नही ना ही कोई वस्तु जिसे परोसा जाये..

ना ही कोई ज्ञान है... जो दूसरों पर लादा जाय, ये बस अनुभूतियों पर आधारित है... स्वयं को जानने की प्रक्रिया... मानवीय-सागर को शोक-रहित व बिना संकट तैर कर पार कर जाने की एक कला, इसमे एक बार यदि आप स्वयं को थोड़ा भी जान गए या आपको अपनी आत्मा के दर्शन/अनुभूति हो गई, तो फिर आप रुक नही सकते , किसी के लिए भी नही... खैर, मैं कोई ज्ञान देने नही आया हूँ और ना ही मैं यहां ज्ञान देना ही चाहता हूँ, मैं यहां बस अपने लिए लिखता हूँ, लेकिन इन सब पर भी लिखना जरूरी हो जाता है... जब कोई मूढ़ी व्यक्ति आत्मा की प्रसन्नता के लिए अध्यात्म चुनने को कहता है, उन मूर्खो से मैं बस इतना ही कहूंगा की बालक! आत्मा केवल दर्शक है, साक्षी है आपके हर गुण-दोष या अवस्था का, वो गुणों का सृजन नही करती और ना ही भोगती है, आत्मा की प्रसन्नता जैसी कोई चीज नही होती। वो तुम्हारी बुद्धि है जो प्रसन्न होती है प्रीति, आनन्द, सुख, चित्त की शांति, दाह, शोक, संताप, लोभ, लिप्सा, अपूर्णता, असहनशीलता, राग, मोह प्रमाद, दरिद्रता इत्यादि का सृजन तुम्हारी बुद्धि ही करती है, ये समस्त गुण जड़ है आत्मा सिर्फ इन्हें जानती है, वो साक्षी मात्र है... जिस दिन तुम इस भेद को समझ जाओगे उस दिन मेरे पास आना ज्ञान देने अध्यात्म का... मैं तुम्हारे चरणों मे बैठकर सुनूंगा तुम्हे...

लेकिन तुम तो स्वयं-भू हो, तुम्हे अध्यात्म की घुट्टी पिलाने वालो ने तो भेद भी नही बताया, थोड़ा सा शास्त्र ही पढ़ लेते तो रुद्र और शिव का भेद ही पता चल जाता...

लेकिन तुम तो स्वयम्भू हो... खैर! कोई बात नही..

Read More

| अनंतआनंद |

ઘણી વખત મારા કત્લ ની કોશિશ થઈ ચૂકી છે.. !!

પ્રથમ મારી આત્મા નું ખૂન થયું, જેથી હું તેમના જેવો બની શકું ..
દ્વીતીય મારી ઇચ્છાઓનું કે જેથી હું તેઓએ નિર્ધારિત કરેલા માર્ગ પર ચાલી શકું ..
પછી મારી પોતાની માનસિકતાનું ખુન થવા લાગ્યું જેથી હું તેઓ ની જેમ આ સમાજમાં સ્થાન બનાવી શકું અને, હું અંધ અને દંભી બની શકું, જ્યાં લોકો મારી પૂજા નહીં કરે, પણ મારી પ્રગતિ મારી પ્રસિદ્ધિ દ્વારા પ્રશંસા થશે…
ચોથી વાર, મારી લાગણીઓનું લોહી વહેતું થયું ... જેથી હું પણ સ્વાર્થી થઈ શકું અને આ દુનિયામાં હું કોઈના ખભા પર અને કોઈના માથા પર પગ મૂકીને પરચમ લહેરાવી શકું.

અને આ બધું ખૂબ પ્રેમથી કરવામાં આવી રહ્યું હતું... કેટલીકવાર હું મારા ના ચાહવા છતાં પોતાના ખુન માં તે બધાને ટેકો આપતો હતો,

પરંતુ હું આજે પણ જીવંત છું ...
કારણ કે મેં ક્યારેય તેમાંથી કોઈને અનુસર્યું નથી, ક્યારેય કોઈનું અનુકરણ કર્યુ નથી… હું કાંઈ બનવા માંગતો પણ નથી… હું તેમના પાખંડ ને જાણું છું…

આજે હું મારા શુદ્ધ આત્મા, ઇચ્છાઓ, માનસિકતા અને ભાવનાઓ સાથે જીવંત છું અને હું ખૂબ જ મજબૂત અને દ્રઢ પણ છું ... કોઈપણ વ્યક્તિ મને ડગમગાવી કે ભ્રમિત કરે તે સરળ નથી ...

તમને લાગે છે કે હું ઘૃણાસ્પદ છું ??
શું તમને મારી આંખો ડરામણી લાગે છે ??

જો હા, તો પછી તમે જેની કતલ કરવામાં આવી છે તેમાં ના એક છો ... તમારા કાતિલ સફળ પણ છે અને તમે પણ કોઈની હત્યા જ કરી રહ્યા છો, અને તમે ક્યારેય કોઈના ચહેરાની સુંદરતા નહીં જોઈ શકો, નહીં વાંચી શકો કોઈનું મન.. કોઈ ની આંખો દ્વારા તેમના સપનાને ક્યારેય ઓળખી શકશો નહીં, તેમના સાચા ખોટા, તેમની લાગણીઓ ... તેમના અંતર આત્મામાં ક્યારેય ઊતરી નહીં શકો... નહીં પામી શકો કોઈ નો પ્રેમ..

મારી આંખો આજે પણ ઊજળી છે, જેવી કે એક નવજાત શિશુની હોય, એકદમ શ્વેત, દૂધિયું સફેદ, ધૂળમુક્ત,
તેમાં કોઈ સ્વપ્ન નથી .. કોઈ દ્વેષ નથી… આમાં કોઈ આશા નથી, નિરાશા નથી, કોઈ ઉપેક્ષા નથી, નથી કામ કે નથી વાસના...

જો તેમાં તમારા માટે કંઈક છે, તો તે માત્ર અને માત્ર ‘પ્રેમ’
હા! હું જીવિત છું ....

-રાજન મુકંદરાય
॥शांतम् शिवम् सुंदरम्॥

Read More

‘એક ઊજાસ’

“પ્રેમ માં બોલે છે ઈશ્વર..”